Bedenimle, sesimle ve ruhumla oynarım.
Oyunculuğum hareketle şekillenir – kimi zaman bir dans gibi akıcı, kimi zaman bir ritim değişikliği kadar keskin. Şan ve dans eğitimin her rolüme doğal bir şekilde yansır. Benim için ifade sadece metinden ibaret değildir; bakışta, duruşta, nefeste ve tüm bedende hayat bulur.

Çok dilli bir ortamda, iki kültür arasında büyüdüm. Bu da bana karakterleri derinlikli bir şekilde kavrama yetisi kazandırdı – açıklık, merak ve ince ayrıntılara duyarlılıkla.

Sahnedeki ekip çalışması benim için vazgeçilmezdir. Oyunculuk tek başına yapılan bir iş değil, canlı bir karşılaşmadır. Bir sahnenin gerçeği ancak başkalarıyla kurulan bağ sayesinde ortaya çıkar.

Bir karakteri sadece bulmaya çalışmam – onunla bağ kurar, onun ortaya çıkmasına izin veririm. Aramızdaki ortak noktaları keşfeder, kendini göstermesi için alan açarım. Ve bazen, o karakter kendi başına nefes almaya başlar.

Bu yaklaşımım, kendi projem olan “Orient Express” adlı yapımımda da hayat buluyor – konseptini tamamen benim oluşturduğum bir akşam: şansonlar, caz, oyunculuk ve dansın bir araya geldiği bir sahne deneyimi. Bu revüde müzikal anlatımı, bedensel ifadeyi ve duygusal yoğunluğu bir araya getirerek atmosferik bir dünya kuruyorum. Orient Express, klasik revü tiyatrosuna bir saygı duruşu olduğu kadar, aynı zamanda sanatsal imzamın da bir ifadesidir.